TER INLEIDING


Deze 90 brieven zijn geschreven aan mijn moeder op de vlucht met haar ouders, broers en zussen diep in Frankrijk. Per geluk na moeders overlijden op zolder gevonden, werden ze ontrafeld, gelezen en herlezen, gesorteerd en verwerkt tot in een soms ontroerend verhaal in een niet meer te vergane digitale blog.

Het is het verhaal van mijn moeder als een 20 jarige dochter van “Pee” van de Roobaert ( 50 j. ) met zijn vrouw ( 45 j. ) , zijn dochter Marguerite ( 19j) en twee kleine kinderen Georges ( 4j) en Antoinette ( 2j.) Zoon Achiel , 16 jaar, werd opgeroepen in het leger en stierf aan de typhus opgelopen in de tranchés. ( Zie achiuelvandamme.blogspot.com ), Martha, 19 jaar was bij haar meester als dienstmeid gebleven en mee met haar patron op de vlucht in Duitsland. ;Vier jaar was zij lang zoek geraakt.

De brieven zijn niet van Alix maar zijn dikwijls antwoorden van brieven die zij heeft geschreven maar jammer genoeg bij de geadresseerde zijn gebleven.

De brievenschrijvers; soldaten, familieleden en vrienden uit de streek zijn treffende getuigen over de miserie , angst en het oorlogsgeweld met heel wat wensen op hoop naar vrede en terugkeer .

Volg dus geregeld deze blog: vluchtelingenpost.blogspot.com

dinsdag 12 februari 2019

Bij duizenden Belgen in het departement Eure

Odile Lamaire is te werk gesteld als meestergast ( contre-maitre) in een vlasfabriek aan de Eure en schrijft deze lange brief.

Notre Dame de Vaudeuil 20 aug. 1916

" Beste vriendin,
 
Geen twijfel of ge denkt dat wij allen dood en begraven zijn doodien gij in zoolang het minste nieuws van ons ontvangen hebt. Niettemin acht ik mij gelukkig u te mogen schrijven dat wij allen in uiterste gezondheid zijn en ook zeer tevreden.              
Wij bevinden ons in de Eure. Ik ben in eene fabriek waar we vlas roten met warme water en ook zwingelen. Ik ben er wel en win ook veel geld , daarbij hebben wij een schoon huis met grooten hof en vele appelbomen. Ik ben hier 2 en half maanden alleen geweest en gezien ik het gevonden heb voor goed is Adeline, moeder en onze kleine Simonne nu over vier weken bij mij gekomen. Ge moet niet vragen hoe content zij waren nu al tesamen  
  Er zijn hier vele Belgen en allen wel, er is veel geld te winnen surtout in Rouen daar zijn er bij duizenden. Wij zijn er maar 28 km en in velo dat is maar een gedacht. Ge moet straf opletten want in Rouen verkoopen ze daar groote bruine bieren en als ge er eenige zulke drinkt ge geraakt gestraald en gaat dan slecht om weder te keeren. Maar niettemin we pakken toch ons goeste en we vagen ons botten aan de reste.
Ik heb er hier drie van Terryn's vrouwvolk die allen goed werken. Ernest Vandecapelle is hier ook met zijn ouders en Hector die onlangs van Engeland gekomen is, gereformeerd. Ze zijn nu nog met drie in de tranchées en Ernest, zijne vrouw Marie Calis is dood van den typhus met een kind van drie weken oud die nu over eenige maanden dood is in Frankrijk.                                             Flamès uit de Zuidhoek  werken ook alhier, Remi Zoole ook. Ik heb ook over eenige weken in de Seine Inférieure  geweest en daar Bostijns (uw gebuur) gevonden; Ze werken allen aan het vlas en stellen het zeer wel . Op iedre gemeente zitten hier kennissen, ook moet ge niet vragen of we hier vele bezoek hebben.                                                            
Ik heb Adeline, moeder en Simonne gaan halen naar Parijs. Ze hebben 's avonds vertrokken uit St. Omer om 4 uur en 's morgens te 6 uur aangekomen in Parijs; Armand en ik waren aan de statie en hebben nog wat tijd gehad om wat rond te lopen. Ze hebben wel hun ogen moeten open zetten.                              Verleden week heb ik eenen brief ontvangen van mijn ouders. Ze hebben de pôrtretten ontvangen van Lucien en mijn twee zusters die in Bousbecque gebleven zijn. Ze zien er gezond uit en niet te beklagen. Ge moet niet vragen als mijne ouders tevreden zijn surtout moeder die dan zooveel verdriet in had nooit geen nieuws te ontvangen. 
Alles is er zeer rustig alsook in Lincelle, Toucoing, Roubaix.Veel courage want geloof mijne ziele dat de oorlog in de eerste vijf jaar zal gedaan zijn.  Alice hoe is het met uw knechtenkop groet het voort en hoe gaat het met den vrijer ? "

Geen opmerkingen:

Een reactie posten